خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
خوشنویسی نستعلیق -هنر اصیل ایرانی 
قالب وبلاگ
نویسندگان

محمدرحیم اردبیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبریپرش به جستجو

محمدرحیم اردبیلی متولد اردبیل به سال ۱۰۷۷ قمری

زندگی[ویرایش]

نام پدرش محتسب ودراردبیل متولد گردید.علاقه خاصی به خوشنویسی که در آن دوران رواج داشت در اوج شکوفا گردیده بود.بطوریکه درنستعلیق استادی و تبحرخاصی پیدا نمود.

آثار[ویرایش]

  • خوشنویسی یک نسخه منظومه«دستورمجالس»نزاری قهستانی
  • خوشنویسی یک نسخه ازکتاب «حدیقه الحقیقه»سنایی......

منبع[ویرایش]

    • دولت آبادی، عزیز (۱۳۷۷)، سخنوران آذربایجان، انتشارات ستوده



[ شنبه 31 خرداد 1399 ] [ 07:19 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ شنبه 31 خرداد 1399 ] [ 07:17 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
لالایی۶
[ شنبه 31 خرداد 1399 ] [ 07:16 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]

محمدعلی ارتقایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از محمدعلی ارتقائی)
پرش به ناوبریپرش به جستجو
ادیب العلماء
محمدعلی ارتقائی
درگذشت۲۵ اسفند ماه ۱۳۸۰
محل زندگیتبریز
تبارایرانی
پیشهتفسیر، فقه، فلسفه و عرفان
سال‌های فعالیتخوشنویس معاصر
مذهبشیعه دوازده‌امامی

میرزا محمدعلی ارتقائی مشهور به ادیب العلمای تبریزی فرزند میرزا محسن ادیب العلماء بود.

تحصیلات[ویرایش]

او بعد از تحصیل مقدّمات از طریق پدرش، از اساتیدی چون: سید محمدحسن الهی طباطبایی، محمد الهامی (معروف به سلمانی)، میرزا عمران علیزاده و آیت الله میرزا محسن کوچه‌باغی تبریزی استفاده نموده بودند.

علاوه بر علوم دینی، در کاشی کاری و نیز هنر خطاطی کوفی، ریحان، ثلث، محقق، اجازه، یاقوتی، رقعه، نسخ، تذهیب و نیز خط فارسی خط نستعلیق، شکسته، و سایر خط‌های تحریری مهارت داشتند.[۱]

کارهای ماندگار[ویرایش]


تحریر نستعلیق کتاب حدیقه المحسنین، نوشته عبدالمناف چستدوزانی که در سال ۱۳۸۰ قمری در مطبعه مصباحی به چاپ رسیده است.
تحریر کتاب در مکتب علی (شرح موضوعی ۳۷ جمله از نهج‌البلاغه)، نوشته میرزا عمران علیزاده، چاپ ۱۳۹۶ هجری در چاپخانه حکمت تبریز.
تحریر نستعلیق و ثلث کتاب شفیع المذنبین، نوشته میرزا محسن کوچه‌باغی، در ۹۳۵ صفحه که به وسیلهٔ مؤسسه گراور میرزا عبدالوهاب شعاری، گراور و طبع شده‌است.

همچنین از تحریرات خط نسخ، مصحف قران در دست فرزندان ایشان به یادگار مانده که به جهت ضعف و بیماری ایشان ناقص رها شده‌است

وفات


[ چهارشنبه 28 خرداد 1399 ] [ 07:23 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ چهارشنبه 28 خرداد 1399 ] [ 07:22 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ چهارشنبه 28 خرداد 1399 ] [ 07:21 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]

علی آقاحسینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبریپرش به جستجو

علی آقاحسینی (۱۳۴۱–۱۲۹۰ ش) از خوشنویسان و نستعلیقنویسان سده چهاردهم هجری است.

علی آقاحسینی در طالقان به دنیا آمد و پس از پایان دبیرستان برای تحصیل علوم قدیم به مدرسه سپهسالار در تهران رفت.

در خوشنویسی از محضر محمدحسین خوشنویسان و میرزا حسن‌خان عاصمی استفاده کرد و سرانجام به مکتب عمادالکتاب راه یافت. او را از شاگردان معروف عماد الکتاب می‌شناسند و از دست او گواهی‌نامه خوشنویسی گرفت.

علی آقاحسینی در کلاس عمومی تعلیم خط هنرهای زیبا به عنوان استاد مشغول شد. آقاحسینی در خط نستعلیق به ویژه جلی خوش درخشیده‌است.[۱] او شاگردانی چون عباس اخوین را تعلیم داد.[۲]

پانویس


[ چهارشنبه 28 خرداد 1399 ] [ 01:11 ق.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ چهارشنبه 28 خرداد 1399 ] [ 01:11 ق.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ چهارشنبه 28 خرداد 1399 ] [ 01:10 ق.ظ ] [ حیدر امیرپور ]

محمدعلی وفا اصفهانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبریپرش به جستجو

محمدعلی اصفهانی متخلص به وفا از خوشنویسان صاحب‌نام خط شکسته نستعلیق بوده‌ است.

محمدعلی وفا اصفهانی از معاصرین و پیروان سبک محمدشفیع هروی حسینی معروف به شفیعا و دارای وقوف در طب و شعر بوده و خط شکسته را بسیار پخته و استادانه می‌نوشته و از پیشوایان آین خط به شمار می‌رود [۱] اما شهرت چندانی نداشته‌ است.

محمدعلی وفا اصفهانی تا نیمه دوم قرن ۱۲ هجری زیسته‌است.[۱] گرچه تاریخ وفات او به طور دقیق معیّن نشده اما تا سال ۱۱۶۱ه‍. ق که تاریخ تألیف کتاب «ریاض الشعرا» بوده حیات داشته‌ است. مرقعی به تاریخ ۱۱۲۶ ه‍. ق از او موجود است.[۲]

پانویس


[ سه شنبه 27 خرداد 1399 ] [ 12:13 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ سه شنبه 27 خرداد 1399 ] [ 12:11 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ سه شنبه 27 خرداد 1399 ] [ 12:09 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ یکشنبه 25 خرداد 1399 ] [ 09:15 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ یکشنبه 25 خرداد 1399 ] [ 09:15 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]

محمدسعید اشرف مازندرا

نیاز ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به ناوبریپرش به جستجو
محمدسعید اشرف مازندرانی
زادروزمیان ۱۰۳۰ تا ۱۰۳۵ قمری
مازندران[۱][۲]
درگذشت۱۱۱۶ قمری
۱۷۰۴ میلادی
مونگیز، از توابع پتنه، هند
محل زندگیاصفهان، هندوستان
ملیتایرانی
لقباشرف
دورهگورکانیان هند
همسرمریم
فرزندانمحمدامین
محمدرفیع
والدینملا محمدصالح مازندرانی
آمنه بیگم مجلسی

محمدسعیدبن محمدصالح اشرف مازندرانی زادهٔ سال‌های ۱۰۳۰ تا ۱۰۳۵ قمری،[۳] (درگذشتهٔ ۱۱۱۶ هجری قمری در مونگر) از شاعران پارسی‌گو در اواخر قرن یازدهم و اوایل دوازدهم هجری بود که در خوش‌نویسی و نقاشی نیز دستی داشت. پدرش ملا محمدصالح مازندرانی زادهٔ روستای تیلک چهاردانگه‌ی ساری بود و مادرش آمنه بیگم مجلسی از زنان به اجتهاد رسیده در اصفهان بود و پدر بزرگ مادری او محمدتقی مجلسی (از شاگردان شیخ بهایی و پدر محمدباقر مجلسی)، عالم شیعه در عصر صفویان بود.[۴]

وی از اصفهان به هندوستان رفت و در دربار گورکانیان هند به درجاتی رسید. در شعر شاگرد صائب تبریزی و در خط شاگرد عبدالرشید دیلمی بود اما استاد نقاشی او معلوم نیست.

اشرف مازندرانی در اصفهان رشد کرد و در سال ۱۰۷۰ ه‌ق به علت دو رویداد تلخ اصفهان را به قصد هند ترک نمود و به دربار گورکانین هند اورنگ‌زیب عالمگیر رفت. یکی از دست دادن پسرش محمدرفیع که به بیماری آبله مرد و دیگری درگذشت نیای خود علامه مجلسی. این دو حادثه باعث تأثر فراوان شد به گونه‌ای که همسر و فرزند دوسالهٔ خود را در اصفهان تنها گذاشته و خود از راه خراسان عازم هند شد. در آنجا با عزت می‌زیست پس از یازده سال اقامت، اجازه بازگشت به اصفهان گرفت که موافقت شد. اما پیش از آن از راه بنگاله قصد سفر حج کرد که در شهر مونگر اجل سر رسید و او را به عالم دیگر رساند. تاریخ درگذشتش را ۱۱۱۶ه‍. ق ثبت کرده‌اند.[۵]

پانویس[ویرایش]

  1.  مازندنومه
  2.  مازندنومه
  3.  گلچین معانی، احمد، نشریه نامه آستان قدس آذر ۱۳۴۳، شماره ۱۹، ص ۶۰
  4.  محمدحسن سیدان
  5.  فضایلی ص ۵۴۹–۵۵۰

منابع


[ یکشنبه 25 خرداد 1399 ] [ 08:42 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]

میرزا غلامرضا اصفهانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبریپرش به جستجو
میرزا غلامرضا اصفهانی
میرزا غلامرضا اصفهانی
میرزا غلامرضا اصفهانی
زاده۱۲۴۶ (قمری)
اصفهان
درگذشت۴ ربیع‌الثانی ۱۳۰۴ (قمری)
ملیتایرانی
دلیل شهرتخوشنویسی
سبکنستعلیق

میرزا غلام‌رضا اصفهانی (۱۲۴۶-۱۳۰۴ هجری قمری) از استادان خوشنویسی ایرانی و یکی از برجسته‌ترین خوش‌نویسان خط نستعلیق و شکسته‌نستعلیق بود. میرزا غلامرضا اصفهانی از معروف‌ترین خوشنویسان دوره قاجار بوده‌است. نام پدرش «میرزا جان» بود و در جوانی به دربار محمد شاه و پس از آن به دربار ناصر الدین شاه راه یافت.[۱]

زندگی[ویرایش]

پدر میرزا در سال ۱۲۱۲ه‍. ق از اصفهان به تهران آمده و به کسب قنادی مشغول شد. از آن‌جا که با وجود چند فرزند دختر، هیچ پسری نداشته، به زیارت امام‌رضا(ع) مشرف شده و با توسل به آن حضرت خداوند در سال ۱۲۴۶ ه. ق. پسری به وی می‌دهد که به همین دلیل نام وی را غلام‌رضا نهادند.[۲]

میرزا غلام‌رضا مردی مسلمان، عارف، ادیب، دلسوخته و اهل معنی و اعتقاد بود.[۳] غلام‌رضا در ۵ سالگی به مکتب رفت پس از دو سال قادر به خواندن قرآن به‌تمامی شد.[۲] او در سنین پختگی و استادی هنر خود را «توفیق خداوند عزوجل» می‌داند [۳] و آنجاییکه اوصاف هنرش را شرح می‌دهد، می‌گوید که «نه از باب خودستایی است بلکه محض بروز فضل یزدانی و نفس مسیحایی است» ([۳]

غلام‌رضا در ۵ سالگی به مکتب رفت پس از دو سال قادر به خواندن قرآن به‌تمامی شد. میرزا در خاطراتش می‌نویسد که در همان سال در رؤیایی صادقه به محضر امیرالمؤمنین علی(ع) شرفیاب شده و همین واقعه سیر زندگی او را دگرگون می‌کند. میرزا در قطعه‌ای به خط شکستهٔ خفی چنین می‌نویسد: «قریب هفت‌ سال از سنین عمرم گذشته در دبستان به خواندن قرآن اشتغال داشته. شبی به خواب، بزرگواری ارشادم نمود به تقبیل آستان شاه‌ اولیا در دنبالش شتافتم. در گوشهٔ آن جا حضرت شاه اولیا ارواح العالمین له الفدا توقف داشتند. چون نزدیک‌تر شدم فرمود مشقت بیاور. علی‌الفور صفحه کاغذ و دواتی به حضور مبارک تقدیم نمودم. در وسط آن صفحه لام و الف و یایی نگاشته و فرمودند از این رو بنگار. فردای آن شب در دبیرستان معلم صورت خواب را سؤال نمود. این بندهٔ حقیر ماجرا کماجرا باز گفت. دیگر حقیر را به تحصیل خط واداشت...»[۲] و این آغاز کار خوشنویسی او بود.

میرزا پس از آن نزد میر سید علی تهرانی (پدر میرحسین خوشنویس مشهور) به تعلیم خط پرداخته تا جایی که در نه سالگی به حسن خط نامی می‌شود [۴] و در طول عمر نچندان بلندش آثار بسیاری را آفریده که برخی از آن‌ها در زمرهٔ آثار ملی هنری کشور ثبت شده‌اند.

او را به بابی‌گری متهم کردند که شفاعت یکی از اعیان یا فرزندان ناصرالدین شاه او را از خشم شاه رهانید و از مرگ نجات داد.[۵]

میرزا غلامرضا که دیر همسر اختیار کرده بود در سال ۱۳۰۰ ه‍. ق هنگامی که ۵۴ ساله بود، صاحب فرزندی می‌شود که نامش را محمد رضا می‌گذارد. اما محمد رضا در سه سالگی ناگهان بیمار شده و فوت می‌کند و داغ بزرگی به جان میرزا می‌نشیند تا جایی که آرزوی مرگ می‌نماید و در جایی می‌گوید: «پس از دیدن داغ و ناکامـی او مرا مرگ خوشتر ازین زندگانی» طولی نکشید که به آرزویش رسید و در روز پنج‌شنبه چهارم ربیع‌الثانی سال ۱۳۰۴ هجری قمری به سرای باقی کوچ کرد.[۴][۶] او در باغ میرزا حسین خان سپهسالار در جوار حاج میرزا صفا در و در صفاییه ابن بابویه در چشمه‌علی شهر ری به خاک سپرده شد.[۲][۶][۷]

خوشنویسی در دربار[ویرایش]

میرزا غلام‌رضا اصفهانی در جوانی به حضور محمد شاه قاجار احضار شد؛ شاه که خود از خوشنویسی نستعلیق بهره داشت، خط او را آزمود و او را به معلمی فرزندانش گمارد. پس از مرگ محمد شاه ناصرالدین شاه نیز همچنان به وی توجه داشت.[۸]

میرزا غلام‌رضا شاید تنها خوشنویسی است که هر دو خط نستعلیق و شکسته‌نستعلیق را به مهارت و استادی تمام می‌نوشته و در هر دو نیز صاحب سبک ویژهٔ خود است. شیوهٔ میرزا در خط از محکم‌ترین و قوی‌ترین شیوه‌های خوشنویسی است و کتیبه‌ها، قطعات و سیاه‌مشقهای وی نیز در صدر آثار خطوط شکسته و نستعلیق محسوب می‌شوند.[۲]

میرزا غلامرضا اصفهانی در ترکیب‌بندی حروف و کلمات استاد بود. از آن جا که میرزا در زمان حیات نامی‌ترین استاد مسلم خوشنویسی بود، نگارش آثار بسیاری به وی سفارش داده می‌شد که برخی را به شاگردان خود سپرده (مانند کاشی‌های پیرامون بقعهٔ شیخ صدوق ابن بابویه که به محمد ابراهیم تهرانی واگذار نمود.) و تعدادی را نیز خود رقم زد که از آثار جاودانهٔ هنر خوشنویسی به‌شمار می‌روند.[۲]

از بهترین نمونه‌های کتیبه‌نویسی میرزا غلامرضا کتیبه‌های مدرسه سپهسالار (مدرسه عالی شهید مطهری فعلی در میدان بهارستان تهران) است که آن را در سال ۱۳۰۱ نگاشته‌است.[۲] تعداد قابل توجهی از قطعاتی که به خط نستعلیق از میرزا غلام‌رضا به‌جا مانده‌است شباهت ظاهری بسیاری به سیاه‌مشق دارد. به‌طوری‌که در نگاه اول تمیز این قطعات از سیاه‌مشق شاید ممکن نباشد و بعضی از صاحبنظران به دلیل تعدد قطعاتی که به این صورت از میرزا غلام‌رضا به‌جا مانده‌است، عبارت «میرزا غلام‌رضا اصفهانی سیاه مشق نویس» را در توصیف او به‌کار برده‌اند.[۹]

دربارهٔ تأثیر خط شکسته بر خط نستعلیق میرزا غلامرضا به اجمال و اختصار می‌توان موارد ذیل را بر شمرد: کوچک شدن دایره‌ها بخصوص در حرف (ی)، پیچ و تاب و چرخش و خمش پر غمزه حروف، بلندی بیش از حد معمول دنباله(م)، استفاده بجا از حروف و کلمات خرد اندام (در سیاه مشق)، کاربری نیم کشش‌های خط شکسته، در نظر داشتن تناسبات سواد و بیاض خط شکسته در ترکیب صفحه نستعلیق خصوصاً در سیاه مشق‌ها و استفاده بسیار از ارسال (از ویژگی‌های خط شکسته) در سیاه مشق نستعلیق و به‌طور کلی تسریع در حرکات دست و قلم نمود بیشتری دارند.[۶]

امضا


[ شنبه 24 خرداد 1399 ] [ 08:53 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
ترجیع_بند hashtag on Instagram - Picosico
[ شنبه 24 خرداد 1399 ] [ 08:53 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ شنبه 24 خرداد 1399 ] [ 08:51 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
[ شنبه 24 خرداد 1399 ] [ 08:48 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]

محمدعلی ارتقایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از محمدعلی ارتقائی)
پرش به ناوبریپرش به جستجو
ادیب العلماء
محمدعلی ارتقائی
درگذشت۲۵ اسفند ماه ۱۳۸۰
محل زندگیتبریز
تبارایرانی
پیشهتفسیر، فقه، فلسفه و عرفان
سال‌های فعالیتخوشنویس معاصر
مذهبشیعه دوازده‌امامی

میرزا محمدعلی ارتقائی مشهور به ادیب العلمای تبریزی فرزند میرزا محسن ادیب العلماء بود.

تحصیلات[ویرایش]

او بعد از تحصیل مقدّمات از طریق پدرش، از اساتیدی چون: سید محمدحسن الهی طباطبایی، محمد الهامی (معروف به سلمانی)، میرزا عمران علیزاده و آیت الله میرزا محسن کوچه‌باغی تبریزی استفاده نموده بودند.

علاوه بر علوم دینی، در کاشی کاری و نیز هنر خطاطی کوفی، ریحان، ثلث، محقق، اجازه، یاقوتی، رقعه، نسخ، تذهیب و نیز خط فارسی خط نستعلیق، شکسته، و سایر خط‌های تحریری مهارت داشتند.[۱]

کارهای ماندگار[ویرایش]


تحریر نستعلیق کتاب حدیقه المحسنین، نوشته عبدالمناف چستدوزانی که در سال ۱۳۸۰ قمری در مطبعه مصباحی به چاپ رسیده است.
تحریر کتاب در مکتب علی (شرح موضوعی ۳۷ جمله از نهج‌البلاغه)، نوشته میرزا عمران علیزاده، چاپ ۱۳۹۶ هجری در چاپخانه حکمت تبریز.
تحریر نستعلیق و ثلث کتاب شفیع المذنبین، نوشته میرزا محسن کوچه‌باغی، در ۹۳۵ صفحه که به وسیلهٔ مؤسسه گراور میرزا عبدالوهاب شعاری، گراور و طبع شده‌است.

همچنین از تحریرات خط نسخ، مصحف قران در دست فرزندان ایشان به یادگار مانده که به جهت ضعف و بیماری ایشان ناقص رها شده‌است

وفات[ویرایش]

ایشان در روز شنبه اول محرم سال ۱۴۲۳ برابر با ۲۵ اسفند سال ۱۳۸۰ فوت و در مزارستان وادی رحمت تبریز، قطعه صدیقین به خاک سپرده شدند.

پیوند به بیرون


[ جمعه 23 خرداد 1399 ] [ 02:37 ب.ظ ] [ حیدر امیرپور ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

تعداد کل صفحات : 2 ::      1   2  

درباره وبلاگ

سلام عزیزان بازدید کننده
ممنون از اینكه از وبلاك خوشنویسی -هنر- حیدر امیرپور دیدن میفرمائید
باتشکر امیرپور
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic