LOGO

خوشنویسی -هنر-حیدرامیرپور
سلام عزیزان بازدید کننده
ممنون از اینكه از وبلاك خوشنویسی -هنر- حیدر امیرپور دیدن میفرمائید
باتشکر امیرپور
  • banner 240x80px
  • banner 240x80px
  • banner 240x80px

خوشنویسی

تصویر مرتبط


خوشنویسی

تصویر مرتبط


خوشنویسی

نتیجه تصویری برای خوشنویسی اساتید


پیام صابری بازیگر «ریحانه» درگذشت

بر: ۸۴۹۹۵
تاریخ انتشار: ۱۸ آذر ۱۳۹۷ - ۱۸:۵۰

پیام صابری که در سریال «ریحانه» نقش ایفا کرده بود، عصر روز یکشنبه بر اثر عارضه قلبی درگذشت.

نعمت چگینی که تهیه‌کنندگی سریال «کوله پشتی» به کارگردانی زنده‌یاد صابری را بر عهده دارد، در گفت‌وگویی با ایسنا ضمن اعلام این خبر اظهار کرد: متاسفانه آقای صابری عصر روز یکشنبه ۱۸ آذرماه بر اثر ایست قلبی در بیمارستان خاتم الانبیاء مرحوم شد.

او گفت: صابری هیچ بیماری نداشت و کاملا سالم و سلامت بود و این اتفاق کاملا ناگهانی بود. امیدوارم خدواند به خانواده و فرزند کوچکش صبر بدهد. 

چگینی همچنین اعلام کرد که مراسم تشییع پیکر زنده‌یاد پیام صابری، همسر زیبا بروفه، روز سه‌شنبه (۱۳ آذر ماه) برگزار می‌شود که اطلاعات دقیق‌تر این مراسم متعاقبا اعلام خواهد شد.

پیام صابری در سریال «ریحانه» به کارگردانی سیروس مقدم نقش ایفا کرده بود و آخرین کار او کارگردانی سریال «کوله پشتی» برای شبکه زاگرس بود؛ به گفته چگینی مراحل تصویربرداری این سریال چند ماه پیش به اتمام رسیده بود و هم‌اکنون در مراحل تدوین قرار دارد، اما متاسفانه عمر صابری به تماشای سریالش از تلویزیون نرسید. 



خوشنویسی

تصویر مرتبط


خوشنویسی

نتیجه تصویری برای خوشنویسی اساتید امیرپور


سخنان بی‌پرده آزاده نامداری درباره ممنوع‌التصویری‌اش در تلویزیون و اختلافش با فرزاد حسنی

نتشار: ۱۷ آذر ۱۳۹۷ - ۲۱:۵۸
تعداد بازدید: ۸۲
آزاده نامداری اعلام کرد که در حال حاضر اولویت اولش فرزندش است و پس از بزرگ شدن او به اجرا فکر می‌کند.
سخنان بی‌پرده آزاده نامداری درباره ممنوع‌التصویری‌اش در تلویزیون و اختلافش با فرزاد حسنی
به گزارش خبرداغ ، یک فیلم از مهمانی شخصی یا اظهارنظر جنجالی در مورد فردی خاص و حتی حرف‌هایی ناگفته از زندگی شخصی کافی است تا مدیران صداوسیما حکم به حذف تصویر مجری مشهوری بدهند، این روایتی است که در دهه‌های مختلف برای چند مجری معروف صداوسیما تکرار شده است و خواهد شد.

محمود شهریاری، ‌فرزاد حسنی، علی ضیا، ‌فرزاد جمشیدی، جواد یحیوی، ‌آزاده نامداری و... بخشی از فهرست بلند مجری‌های ممنوع‌التصویر صداوسیما هستند که برخی خوش‌شانس بوده‌اند و باز هم در قاب تلویزیون جای گرفته‌اند و برخی هم سال‌هاست که تغییری در پرونده  ممنوع‌التصویری‌شان ایجاد نشده است.

براساس گزارش روزنامه همشهری، آزاده نامداری، مجری جوان صداوسیما که ۱۲ سال در تلویزیون مشغول به‌کار بود به‌ دلیل حاشیه‌هایی که حول سفر شخصی‌اش به خارج از کشور ایجاد شد، دیگر امکان اجرای برنامه‌ای را پیدا نکرده است. او در مورد ممنوع‌التصویری‌اش می‌گوید: «من یک اصل را در تلویزیون فهمیده‌ام که هیچ وقت به مجری نمی‌گویند ممنوع‌الفعالیت هستی و نمی‌توانی اجرا کنی. به من هم کسی این را نگفت و هیچ نامه‌ای وجود ندارد و کسی با صراحت از ممنوع‌التصویری با من حرف نزد».

گفت‌وگوی ما با این مجری را که مدتی است در صداوسیما به او برنامه‌ای برای اجرا نمی‌دهند، بخوانید.

شما جزو مجری‌های خانمی هستید که سال‌ها به‌عنوان مجری معروف صداوسیما شناخته می‌شدید، چه شد که اجرا را انتخاب کردید و وارد این حوزه شدید؟

اگر بخواهم صادقانه حرف بزنم باید بگویم چون سنم خیلی کم بود، براساس جهان‌بینی خاصی وارد این کار نشدم. من براساس خبر روزنامه جام‌جم که نوشته بود ‌صداوسیما تست مجری‌گری می‌گیرد، به دانشکده صداوسیما برای تست رفتم و از بین ۱۵ هزار نفر، من و ۴ نفر دیگر انتخاب شدیم. من کارم را با اجرا در برنامه تازه‌ها در شبکه یک شروع کردم و خوشبختانه توانستیم زمان مرده تلویزیون را زنده کنیم و مخاطبان زیادی را از شهرها و اقشار گوناگون جذب کردیم.

الان که معتقدید جهان‌بینی شما شکل گرفته است، اگر با این جهان‌بینی به سال‌های شروع کارتان برگردید باز هم اجرا را انتخاب می‌کنید؟

حتما همینطور است.این شغل من است. کاری که همه عمر برایش انرژی گذاشته‌ و مطالعه کرده‌ام را نمی‌توانم به‌راحتی کنار بگذارم. من تلویزیون را دوست دارم و هنوز هم به آنجا تعلق دارم.

حتی اگر تلویزیون به شما علاقه‌ای نداشته باشد...

حتی اگر تلویزیون این احساس را نداشته باشد، من با صراحت می‌گویم که هنوز به تلویزیون علاقه دارم.

الان پیشنهاد کاری به شما نشده است؟ اصلا به شما گفته‌اند که ممنوع‌التصویر هستید یا نه؟

من یک اصل را در تلویزیون فهمیده‌ام که هیچ‌وقت به من مجری نمی‌گویند ممنوع‌الفالیت هستی و نمی‌توانی اجرا کنی. کسی به من این را نگفت و هیچ نامه‌ای وجود ندارد و کسی با صراحت از ممنوع‌التصویری با من حرف نزد. من هم آدم پیگیری نیستم و نرفتم پشت دفتر مدیرها بنشینم و آه و ناله کنم که من جوانی‌ام را برای صداوسیما گذاشته‌ام. نگاهم این است که اگر صداوسیما من را بخواهد خودش درخواست می‌دهد و اگر هم دلش نخواهد نمی‌گوید.

پس همین که به شما برنامه پیشنهاد نمی‌شود، ملاک ممنوع‌التصویری شماست؟

بله، ممکن است اینطوری باشد. در چند سال اخیر بزرگ‌ترین دلیلی که باعث شد من کار رسانه را پیگیری نکنم، تولد دخترم بود و فعلا تا یک سال دیگر این موضوع برایم اولویت دارد و وقتی فرزندم بزرگ شود احتمال دارد که برای بازگشت به اجرا تلاش کنم. در کل باید بگویم که هیچ خصومت شخصی میان من و آدم‌هایی که در تلویزیون هستند اتفاق نیفتاده. باید بدانیم که افراد و مدیران زیادی در تلویزیون تغییر کرده‌اند و تعداد زیادی مجری وارد تلویزیون شده‌اند و حتی می‌بینیم که در کمال تعجب تعداد زیادی بازیگر، ‌اجرا می‌کنند. هم‌ اکنون برنامه‌های تلویزیون به سمت تولید محتوای زرد رفته و به هر در و دیواری می‌زنند تا دیده شوند.

به‌نظر شما اگر چند سال دیگر مدیران صدا و سیما تغییر کنند، در ممنوع‌التصویری شما فرجی می‌شود؟

اصلا نگاهم این نیست که منتظر فرجی در کارم باشم. به لحاظ اخلاقی من دنبال این نیستم که کسی شلغش را از دست بدهد تا من کاری به‌دست بیاورم، ماجرا این است که هم‌اکنون فضای صداوسیما اینگونه است و من هم آدم صبوری هستم و هیچ وقت خواهش و التماس نمی‌کنم که به من کار بدهند. من نکته‌ای را باید بگویم، ‌خیلی وقت‌ها تلویزیون برای تلویزیون تصمیم نمی‌گیرد. فردی که از تو خوش‌اش نمی‌آید از بیرون تلویزیون را تحت فشار می‌گذارد تا تو نباشی. مدیران تلویزیون آدم‌های خوبی هستند اما تحت فشارند.

مهم‌ترین دلیلی که باعث شد تا صداوسیما ترجیح بدهد ‌تصویر آزاده نامداری از تلویزیون پخش نشود، چه بود؟

من باز به گذشته برمی‌گردم. من یک آدم ۱۹ ساله بودم که وارد تلویزیون شدم و از یک آدم ۱۹ ساله توقع اینکه باید همه‌چیز را بداند، نباید داشته باشید. اگر آدم‌ها الان عیب و ایرادی در من می‌بینند باید به این فکر کنند که من سنم کم بود و داشتم در مورد همه‌چیز تجربه می‌کردم؛ از پوششم گرفته تا حرف‌هایی که می‌زدم. هیچ وقت نمی‌شود یک دختر ۱۹ساله را پای میز محاکمه گذاشت و گفت که چرا این را پوشیدی و چرا این عقیده را داشتی. آدم‌ها در گذر زمان تغییر می‌کنند. من در زندگی‌ام همیشه به اخلاق معتقد بودم و این یک چارچوب است که من هرگز از آن تخطی نمی‌کنم. حق‌الناس فقط پول نیست، ‌اینکه من دل کسی را نمی‌شکنم، زیرآب کسی را نمی‌زنم و...برایم خیلی مهم است. شاید خیلی از افراد که من را نمی‌شناسند، دست به قضاوت بزنند اما آنهایی که من را از نزدیک می‌شناسند، ‌می‌دانند که من در این چارچوب زندگی می‌کنم و می‌توانم هر آنچه در این چارچوب اتفاق افتاده است را توضیح دهم. حرف من این است که اگر کسی کاری انجام داد نباید به راحتی قضاوتش کنیم.

اتفاق‌هایی که برای شما افتاد را ناشی از قضاوت می‌دانید...

زندگی‌ام سال‌هاست که در حال قضاوت است و هیچ جایی هم ندارم تا توضیح بدهم و به آدم‌ها بگویم اشتباه می‌کنید.

خیلی وقت‌ها افراد با کارهایشان خودشان را در معرض قضاوت قرار می‌دهند، مثلا شما با پست‌هایی که در اینستاگرام می‌گذاشتید به حاشیه‌هایی که برایتان ایجاد شد دامن می‌زدید...

می‌توانید مثال بزنید؟

همان پست‌هایی که در رابطه با زندگی شخصی‌تان و ازدواج اولتان می‌گذاشتید.

با وجود تمام آفت‌هایی که اینستاگرام دارد و مشکلاتی که ایجاد می‌کند به‌نظرم صفحه اینستاگرام باعث می‌شود که افراد صادقانه در مورد خودشان حرف بزنند. اگر حاشیه‌ای ایجاد شده است برای من مهم نیست.

یعنی می‌گویید این حاشیه‌ها در دایره فعالیت‌تان برای اجرا هم تأثیر نداشت؟

واقعیت این است که من از اینکه در حال رشد و تغییر نگاه هستم، ‌ناراحت نیستم.

پس شما می‌گویید آن مواردی که در زندگی کاری شما باعث حاشیه شد، ناشی از تجربه کردن‌هایتان در زندگی شخصی‌تان بود که باید در گذر زمان اتفاق می‌افتاد...

بله، تأثیر این اتفاقات برایم اهمیت ندارد. خب، من صفحه شخصی دارم و دوست دارم از نکات مختلف زندگی‌ام در اینستاگرام بگذارم.

اما خب، تصاویری که شما در مورد اختلاف‌هایتان از زندگی اولتان منتشر کردید،‌ خودش موجب حاشیه‌سازی‌ برایتان شد.

جدا شدن یک اتفاق مهلک نیست، ‌من ازدواج کردم، فهمیدم اشتباه بود و اشتباهم را جبران کردم. اگر هم آن اتفاقات بر کار من اثر گذاشت به این دلیل بود که جامعه مردسالاری داریم و آنها مرد را به جای زن انتخاب می‌کنند و طرف مقابل که اصلا تمایلی به آوردن نامش ندارم، جزو آن دسته افرادی است که از مدیران پیگیری کارش را می‌کند و به افراد زیادی زنگ می‌زند اما من اینگونه نیستم.

خانم نامداری نمی‌دانید که چه می‌شود برخی از مجری‌های ممنوع‌التصویر به چرخه اجرا برمی‌گردند و برخی هم برای همیشه حذف می‌شوند؟

این موضوع به پیگیری خود افراد مربوط است.

برای اجرا در شبکه‌های اینترنتی پیشنهادی دارید؟

بله، اما در ذهنم این برنامه را چیده‌ام که وقتی دخترم ۳سالش بشود، در فضای مجازی کار اجرا انجام بدهم. من در ۳۴ سالگی از آدم‌ها خواهش می‌کنم که افراد را به ۲ دسته خوب و بد تقسیم نکنند. این‌قدر علیه هم مصاحبه نکنیم. اتفاقات حاشیه‌ای که برای من افتاد باعث شد که چند مجری زن علیه من حرف بزنند و همیشه من از خودم می‌پرسم چرا این‌قدر راحت قضاوت کردند.



خوشنویسی

تصویر مرتبط


خوشنویسی

نتیجه تصویری برای خوشنویسی اساتید


هنری » هنری اعتراض به همجنسگرایی دلیل برکناری مجری اسکار

تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۷ - ۱۳:۴۴
تسنیم: قرار بود کوین هارت نود و یکمین مراسم اسکار را اجرا کند که به دلیل نپذیرفتن اولتیماتوم آکادمی اسکار برای عذرخواهی رسمی از همجنسگرایان، صحنه اجرا را واگذار کرد.

چند روز پیش خبری از اجرای "کوین هارت" در نود و یکمین مراسم اسکار اعلام شد و خود این کمدین هم در پست اینستاگرامی خود اجرای مراسم اسکار را تأیید کرد و نوشت: «مطمئنم که امسال اسکار را اسکاری خاص می‌کنم. حالا وقت رسیدن به این موقعیت است.» اما امروز خبری رسید که این کمدین و بازیگر آمریکایی از اجرای مراسم اسکار کناره‌گیری کرده است.

دلیل این کناره‌گیری توئیت‌های جنجالی علیه همجنسگرایان اعلام شده است. "کوین هارت" با انتشار ویدئویی ضمن تأیید خبر کناره‌گیری اعلام کرده آکادمی اسکار از او خواسته‌اند به سبب توئیت‌های که پیش از این علیه همجنسگرایان منتشر کرده رسماً عذرخواهی کند و به او اولتیماتوم داده شده که یا عذرخواهی کند یا از اجرای مراسم اسکار کناره‌گیری کند.

او هم در این باره گفت: "تصمیم گرفتم تا اجرای مراسم اسکار 2019 کناره‌گیری کنم، چرا که نمی‌خواهم در این شب بزرگ که برای تجلیل از بسیاری از هنرمندان بااستعداد و فوق‌العاده است موجب حواس‌پرتی حاضران شوم. هدف من نزدیک کردن افراد به هم است و نه جدا کردن آنها. از آکادمی اسکار بسیار متشکرم و امیدوارم روزی دوباره همدیگر را ملاقات کنیم و از فرصتی که در اختیار من قرار دارند قدردانی می‌کنم".

گفتنی است، نودویکمین دوره جوایز سینمایی اسکار روز 24 فوریه 2019 (پنجم اسفند) در سالن دالبی‌تئاتر هالیوود برگزار می‌شود و به صورت زنده در 225 کشور و منطقه جهان روی آنتن می‌رود؛ احتمالاً مسئولین آکادمی اسکار در روزهای آینده شخص جدیدی را به عنوان مجری اعلام خواهند کرد.



خوشنویسی

تصویر مرتبط


خوشنویسی

نتیجه تصویری برای خوشنویسی اساتید


هیچ مردی نمی‌تواند جای زن در موسیقی را پر کند / در حقیقت موسیقی خودش زن است

۷۹۳۸۶۳
تاریخ انتشار: ۱۴ آذر ۱۳۹۷ - ۱۱:۴۹
تعداد بازدید: ۶۰
دبیر هنری فستیوال «آینه‌دار» در مراسم اختتامیه پنجمین دوره این فستیوال گفت: به باور شخصی من موسیقی جنسیت دارد. در ذهن من زن موجود زاینده و حیات‌بخش است. زن و زمین جان می‌بخشند و موسیقی هم این ویژگی را دارد.
هیچ مردی نمی‌تواند جای زن در موسیقی را پر کند / در حقیقت موسیقی خودش زن است

به گزارش خبرداغ ، دبیر هنری فستیوال «آینه‌دار» در مراسم اختتامیه پنجمین دوره این فستیوال گفت: به باور شخصی من موسیقی جنسیت دارد. در ذهن من زن موجود زاینده و حیات‌بخش است. زن و زمین جان می‌بخشند و موسیقی هم این ویژگی را دارد.

علی مغازه‌ای بیان کرد: حتی در موسیقی سازهایی وجود دارند که جنسیت دارند. برای مثال ساز قیچک در بلوچستان، زن و تنبورک، مرد است. اگرچه عاملان و ناقلان موسیقی در فستیوال‌ها مرد بوده‌اند اما در واقع آنها موسیقی را از زن گرفته‌اند. در حقیقت موسیقی خودش زن است.

او با بیان اینکه در پنجمین دوره از فستیوال آینه‌دار در کنار مردان، زنانی حضور داشتند که در دوره قبل نبودند، اظهار کرد: در واقع مفهوم ثانویه چیزی جز فریاد بی‌صدای زنان موسیقیدان است.

این پژوهشگر موسیقی ادامه داد: یکی از هویت‌مندانه‌ترین موسیقی‌های دنیا را ایران دارد و هر کجای جهان که موسیقی ایران را می‌شنوند، می‌شناسند. به عقیده من، امسال آینه‌دار، حقیقتی را آشکار کرد و آن جای خالی زن در موسیقی است. جای زن در موسیقی را هیچ مردی نمی‌تواند پر کند.

مغازه‌ای ابراز امیدواری کرد اتفاقی بیفتد که زنان ما فعال‌تر باشند.

آیین اختتامیه پنجمین فستیوال آینه‌دار با روایت دلدادگی نجمان از زبان عباس علاءالدین از روستای زیارت استان گلستان شروع شد؛ روایتی که با تصاویری از همسر این هنرمند که در حال بافت پرتیکه گلیم (صنایع دستی) این منطقه است، همراه شد.

سپس ویدئویی از اجراهای پنجمین دوره آینه‌دار به نمایش درآمد.

اجرای آواز چوپانی کی‌قباد میردار و بهمن سام دلیری همراه با تصاویری از چرای گوسفندان در منطقه دلیر و الیت مازندران، بخش دیگری از آیین اختتامیه پنجمین فستیوال آینه‌دار بود که شامگاه سه‌شنبه در تالار وحدت اجرا شد.

همچنین اجرای شادیانه‌های گوداری علی‌آباد کتول با حضور حسین بندگی نوازنده کمانچه، احمد نظری خواننده، نعمت اصلانی نوازنده دوتار، علیرضا شکارچی نوازنده ضرب حلبی و حسین خسروی نوازنده نی با استقبال حاضران در این مراسم مواجه شد.

در بخش اول مراسم تقدیر از پیشکسوتان موسیقی اقوام پنجمین فستیوال آینه‌دار، محمدرضا اصلانی - مستندساز، ارشد طهماسبی - موسیقی‌پژوه، علی ترابی - مدیرکل دفتر موسیقی و علی مغازه‌ای به روی صحنه رفتند و تندیس سرو آینه‌دار را به ۱۲ هنرمند این دوره، عباس علاءالدین، موسی ملک‌حسینی، علی‌اکبر اصلانی کتولی، درویشعلی خسروی، ذبیح‌الله پوربابا، رفیع رفیعی، غلامرضا امانی، منوچهر ویسانلو، حسین طیبی، ابوالحسن خوشرو، علی اکبرپور و علی‌اوسط کشت‌پرور اهدا کردند.

منوچهر ویسانلو نیز به دلیل بیماری همسرش نتوانست در این مراسم حاضر شود. همچنین تندیس زنده‌یاد حسین طیبی به پسرش ارسلان طیبی اهدا شد.

ابوالحسن خوشرو نیز که برای حضور در این مراسم، یک جلسه از شیمی‌درمانی‌اش را به تعویق انداخته بود، به درخواست مجری برنامه، رشید کاکاوند - گوینده رادیو، پشت میکروفن رفت و بیان کرد: از اینکه سرو را برای تندیس انتخاب کردید، متشکرم.

این هنرمند بعد از خواندن این شعر از سعدی «به سرو گفت کسی میوه‌ای نمی‌آری / جواب داد آزادگان تهی دستند»، قطعه‌ای آواز نیز اجرا کرد.

مجری برنامه بعد از اجرای او گفت: باید فیلم این اجرا را برای دیگر اهالی موسیقی فرستاد تا ببینند کسی که بیشتر از همه ناز دارد چه بی‌ناز برای همه خواند.

گروه بعدی که در این مراسم به روی صحنه رفتند اهالی مازندران بودند که آواها و ترانه‌های مردمی شالیزاری مازندران را با تشت‌زنی و رقص محلی اجرا کردند.

رئیس فستیوال آینه‌دار به عنوان سخنران بعدی این مراسم، گفت: بر آن هستیم که فستیوال آینه‌دار که آرشیومحور است و تمام تلاشش بر مستندکردن هنرمندان آیینی ایران است، در هشت دوره جغرافیایی پیمایش کند. امیدوارم در سه دوره آینده نیز بتوانیم مجموعه بزرگی از موسیقی و فرهنگ ایران را در قالب «هشت بهشت ایران» در اختیار علاقمندان این حوزه قرار دهیم.

احسان رسول‌اف اعلام کرد: دوستان من در تلاش هستند اجراهای هر دوره استادان موسیقی نواحی ایران را ثبت و ضبط تصویری و برای آینده نگهداری کنند. گروه اجرایی این فستیوال، بزرگ‌ترین افتخار خود را انجام پروژه آینه‌دار به عنوان افتخار فرهنگی یاد می‌کنند.

او ادامه داد: ما برای این می‌کوشیم که در غیاب آن چیزی که باید باشد و نیست، تکه‌ای از تاریخ فرهنگمان و آنچه که جلوی چشممان در حال از بین رفتن است را ثبت کنیم.

رئیس فستیوال آینه‌دار بیان کرد: بعد از گذشت پنج سال از برگزاری این فستیوال، سالن تالار وحدت که شاهد برنامه‌های بزرگ بوده، پر است و جای حسرت و دریغ است. امیدوارم حمایتتان از آینه‌دار ادامه یابد.

سپس درویشعلی خسروی بیدخوان (بیت‌خوان) به همراه نعمت اصلانی کتولی نوازنده نی به روی صحنه رفتند و دقایقی برای حاضران در سالن اجرا کردند.

در بخش دوم اهدای تندیس سرو ایرانی، سعید شریفیان (آهنگساز)، ابوالحسن خوشرو (مفاخر موسیقی مازندارن) و احسان رسول‌اف روی صحنه رفتند و از گیلان‌خان خوش‌نواز، اصغر ابراهیمی‌نژاد، صدیقه ماهوتی، حرمت یوسفی، زنده‌یاد عاشورپور، شاه‌خانم دنکو، کی‌قباد میردار، بهمن سام دلیری، جانعلی اکبریان، زنده‌یاد احمد محسن‌پور، هوشنگ منصوریان و اصغر عاشقی تقدیر کردند.

فرزندان زنده‌یاد عاشورپور، زنده‌یاد محسن‌پور و شاه‌خانم دنکو تندیس‌های سرو ایرانی را دریافت کردند.

علی‌اوسط کشت‌پرور نیز آخرین هنرمندی بود که روی صحنه تشت‌زنی کرد و آواز منطقه املش و اشکوارات را سر داد.

به این ترتیب، دفتر پنجمین فستیوال موسیقی نواحی و آیینی ایران که با تمرکز روی موسیقی شمال ایران (دامنه‌های شمالی البرز) و استان‌های گیلان، مازندران و گلستان برگزار شد، بسته شد.

به گفته مجری مراسم، ششمین فستیوال آینه‌دار با تمرکز روی موسیقی بخش شمالی و جنوبی استان گلستان، مناطق ترکمن‌نشین، قزاق‌ها و خراسان شمالی برگزار خواهد شد.

امید نعمتی، کیاوش صاحب‌نصب، رضا مهدوی، اعضای گروه دال، مهیار علیزاده و بهرام جمالی از دیگر مهمانان حاضر در مراسم اختتامیه بودند.

از جمله حاشیه‌های آیین پایانی فستیوال آینه‌دار، برخورد ناشایست حراست تالار وحدت با برخی از اهالی رسانه بود که در نهایت نیز به یکی از عکاسان خبری اجازه ورود داده نشد. همچنین با وجود خالی‌بودن صندلی طبقات دیگر تالار، برخی از مهمانان این مراسم در جایگاه خبرنگاران حاضر شده بودند که موجب اختلال در کار اهالی رسانه شد.




خوشنویسی

نتیجه تصویری برای خوشنویسی قدما


خوشنویسی

نتیجه تصویری برای خوشنویسی قدما


خوشنویسی

نتیجه تصویری برای خوشنویسی قدما


خوشنویسی

تصویر مرتبط


خوشنویسی

نتیجه تصویری برای خوشنویسی اساتید


یک همراهی غیرمعمول در دوران تبعیض نژادی

درباره «کتاب سبز،» فیلم دراماتیک تازهای از پیتر فاره لی

یک همراهی غیرمعمول در دوران تبعیض نژادی

فرهنگی /
شناسه خبر: 429827

«کتاب سبز» که اخیراً توسط نهاد «بورد ملی ارزشگذاری فیلم» در امریکا به‌عنوان بهترین فیلم سال (2018) جهان انتخاب شد و برای فتح شماری جوایز اسکار، گولدن گلوب، بافتا و سزار هم بخت‌هایی دارد، داستان یک همراهی ویژه و نشانگر تبعیض نژادی در این کشور در یکی از بدترین دوران‌های امریکا و اوج ستیزه‌جویی سفیدها با سیاهپوستان در دهه 1960 است.

مشخصات فیلم
 عنوان: «کتاب سبز»
محصول: کمپانی‌های امبلین، پارتی سیپنت و سینه تیک مدیا
تهیه‌کنندگان: جیم برک، برایان هیز کوری، استیون فارنت، کوامی پارکر و جان اسلاسی.
سناریست ها: نیک واله‌ لونگا، برایان هیز کوری و پیتر فاره‌لی
کارگردان: پیتر فاره‌لی
مدیر فیلمبرداری: شون پورتر
تدوینگر: پاتریک جی دان ویتو
موسیقی متن: کریس بودرز
طول مدت: 130 دقیقه
بازیگران: ویگو مورتنسن، ماهرشالا علی، لیندا کاردلینی، دیمیتر مارینوف، مایک هاتون، اقبال تبا   و   سباستین مانیس کالکو
وقتی در سال 1962 دان شرلی با بازی ماهرشالا علی که یک پیانیست سیاهپوست مطرح زمانش بود، تصمیم به سفر در سطح ایالات جنوبی امریکا و اجرای کنسرت‌های موسیقی در این مناطق گرفت، برای رهایی از دردسرهای احتمالی یک راننده و بواقع بادیگارد امریکایی- ایتالیایی به نام فرانک آنتونی واله لونگا را استخدام کرد و «Green Book» داستان این همراهی غیرعادی در زمانه‌ای سخت و در شرایطی است که امریکای پرتنش تاب تحمل امثال مارتین لوتر کینگ و مالکوم ایکس را نداشت و نقشه محو‌ آنها را از صحنه می‌کشید و ترور کینگ که محصول این رویکرد بود، امریکا را به یک نقطه بارز از تشنج و ناامنی کشاند و زخم‌های موجود اجتماعی را عملاً تا امروز استمرار بخشید.
ویگو مورتنسن هنرپیشه 60 ساله دانمارکی- امریکایی که هنوز به خاطر سه گانه  پرفروش «ارباب حلقه ها» محصول نیمه نخست دهه 2000 مشهور است و در «کتاب سبز» نقش واله‌ لونگا را بازی کرده است، می‌گوید وجه بارز این فیلم قرار دادن دو آدم در کنار یکدیگر است که کمترین سنخیت را با یکدیگر دارند اما پدیده زشت زمانه که همانا مظالم نژادی و کوبیدن سیاهان است، آنها را به سوی یک اتحاد غیرمعمول سوق می‌دهد.
ویگو مورتنسن در باره «کتاب سبز» می‌افزاید: این یک فیلم بسیار جدی و خطیر است و نه من و نه پیتر فاره‌لی (کارگردان فیلم) مایل نبودیم چیزی بسازیم که برخوردی از سر سهل‌انگاری با موضوع تبعیض نژادی داشته باشد. در این ارتباط حقایق صریح و تلخی در این فیلم وجود دارد که به هیچ روی نمی‌شد از به تصویرکشیدن آن پرهیز کرد و در غیر این صورت به مسیری ورود می‌کردیم که یقیناً چنین فیلمی از درون آن بیرون نمی‌آمد.
از کمدی به درام
واله لونگا که او را تونی لیپ هم صدا می‌زنند، تنها نمونه امریکایی ایتالیایی موجودی نیست که در زمان مورد بحث  یا زمان حاضر در نیویورک زیسته‌اند و از اینگونه کاراکترها. در آثار ادبی و سایر صور هنری فراوان بوده‌اند ولی برای پیتر فاره‌لی ورودی چنین عمیق به حیطه‌های تبعیض‌ نژادی و خشونت ورزی در حق رنگین پوستان فرایندی تازه است زیرا شهرت وی که با همکاری وی با برادرش بابی فاره‌لی حاصل آمده، محصول ساخت و ارائه فیلم‌های کمدی موفقی مثل «چیزی درباره مری» محصول 1998 و با بازی بن استیلر و کامرون دیاز در نقش های اصلی و همچنین «گیج و گیج‌تر» و «متمرکز بر تو» بوده است. این چرخه انتخاب‌ها و رویکردهای عجیب در گفت‌وگوهای مورتنسن و فاره‌لی قبل از شروع تهیه فیلم نیز جلوه گری‌هایی داشت زیرا وقتی فاره‌لی برای ایفای نقش خطیر واله‌ لونگا با مورتنسن تماس گرفت، این بازیگر به وی گفت با وجود این همه بازیگران خوب و پرسابقه که واقعاً ایتالیایی - امریکایی هستند  یا افراد دیگری که با موفقیت در این قالب فرو رفته‌اند، چرا او را برای این مهم انتخاب کرده است. فاره‌لی تسلیم این سؤال منطقی نشد و براساس آن تغییر عقیده نداد و خطاب به مورتنسن گفت که او را بهترین در این خصوص می‌انگارد.
چرا این طور فکر کنم؟
مورتنسن ادامه می‌دهد: من هنوز هم حرف‌های او را باور نداشتم و آن را بیشتر یک تعارف می‌دانستم. در نتیجه به سایر مواردی فکر کردم که در گذشته نقش‌هایی جدی و بشدت تخصصی را بازی کرده بودم. یکی از آنها در سومین مرتبه همکاری‌ام با دیوید کرانن برگ کانادایی و زمانی بود که او فیلم «یک روش خطرناک» را در دست ساخت داشت. در آن فیلم من نقش زیگموند فروید را در سنین 42 و 43 سالگی وی بازی کردم. در آن زمان هم تردیدهای اولیه خود را داشتم و این احساس را که او در انتخابش اشتباه کرده است. در بررسی مجدد به خود گفتم چرا این طور فکر کنم و مگر او همانی نیست که مرا در دو فیلم قبلی‌اش با نام‌های «سوءسابقه» (یا «تاریخچه خشونت») و «قول‌های شرقی» بخوبی هدایت کرده بود، پس چرا این بار به انتخاب و رویکرد وی شک کنم؟ در نهایت به فاره‌لی هم اعتماد کردم و به خودم گفتم اگر از منظر او بهترین فرد هستی، لابد هستی و در نتیجه راه مقرر را طی کن. اینک نیز خوشحالم که آن اتفاق افتاد و این راه را پیمودم و به نقطه فعلی رسیدم. در این میان یک اتفاق خوب هم افتاد و آن ملاقات و گفت‌وگوی من با نیک واله‌ لونگا پسر آنتونی واله لونگا بود که به‌عنوان یکی از سناریست‌های فیلم در تهیه آن مشارکت کرده بود و طبعاً می‌توانست تمام خاطرات و مسائل مهم و چیزهای لازم را به من انتقال بدهد و مرا به درجه‌ای برساند که ایفاگر موفق‌تر نقش واله لونگا باشم. البته در همان زمان هم می‌دانستم که کار سنگینی پیش روی من است زیرا این نقش بسیار متفاوت با اکثر نقش های قبلی من است.
در ساحل امن
قرار است «کتاب سبز» حامی سیاهان در قبال مظالم سفیدها باشد اما حتی در دقایقی که محاوره بین دو کاراکتر اصلی را شاهد هستیم، واله لونگا از انداختن متلک‌های گاه به گاه به دان شرلی غافل نمی‌ماند و اصولاً نحوه به تصویر کشیدن شخصیت تونی لیپ از جالب‌ترین نکات فیلم است. در این فیلم دراماتیک که گاهی گونه فیلمسازی کمدی- تلخ را به یاد می‌آورد، ویگو مورتنسن جای پای محکمی را نمی‌یابد زیرا پیشتر در این وادی‌ها مانور نداده بود اما در نهایت به ساحل امن رسیده و به همین سبب است که بازی‌اش به قدری خوب از آب درآمده که هم «بورد ملی ارزشگذاری فیلم» امریکا وی را بازیگر برتر مرد سال معرفی کرد و هم امکان کاندیدایی او برای جوایز مهمتر اسکار، گولدن گلوب و بافتا وجود دارد.
مثل موزیسین ها
مورتنسن فارغ از هر حساب و کتابی از این دست اظهار می‌دارد: ابتدا من هم از پاگذاشتن به این عرصه بیم داشتم ولی با خود گفتم این هم در چارچوب همان حرفه بازیگری است و با اینکه بین گونه‌های مختلف فیلمسازی تفاوت‌ها فراوان است اما باز به اصل ماجرا می‌رسیم که حرفه اکتینگ است. کارهای دراماتیک سختی‌های فراوانی دارند اما خنداندن مردم و حتی کمدی‌های ملایم و سبک نیز کارهای سهل‌الوصولی نیستند و نمی‌توان براحتی آنها را پیاده کرد و به همین سبب است که من همیشه کمدی و کمدی بازها را تحسین کرده‌ام. باید گوش سپرد و حس کرد و جلو رفت و این به مثابه گوش کردن موسیقی است؛ زمانی که من و ماهرشالا علی به تفاهم کامل رسیدیم، همه چیز روی ریلی مناسب افتاد.
مثل امریکای ترامپ
زوج مورد اشاره مورتنسن طی سفری که در ایالات جنوبی امریکا دارند، دائماً به کتاب سبزی رجوع می‌کنند که عنوان فیلم نیز اشاره‌ای به آن است. در مقام توضیح باید گفت کتاب سبز یک چیز واقعی بوده و در آن زمان (دهه 1960) منتشر می‌شده و حاوی نام آن دسته از رستوران‌ها و هتل‌ها در شهرها و ایالات مختلف امریکا بوده که سیاهان را راه می‌داده‌اند. 60 سال بعد از آن ایام چنان کتابی وجود ندارد اما مناسبات داخل امریکا و رویکرد وسیع «کاخ سفید دونالد ترامپ» به چهره‌های سفیدپوست و دوری جستن او از سیاهان این معنا را می‌دهد که امریکا فرق زیادی با آن ایام نکرده است.
منبع: Film  Review

 




صفحات سایت: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ ... ]
» خوشنویسی ( دوشنبه 19 آذر 1397 )
» خوشنویسی ( دوشنبه 19 آذر 1397 )
» خوشنویسی ( دوشنبه 19 آذر 1397 )
» پیام صابری بازیگر «ریحانه» درگذشت ( دوشنبه 19 آذر 1397 )
» استاد عزیزغلامرضا پورعباسی ( یکشنبه 18 آذر 1397 )
» خوشنویسی ( یکشنبه 18 آذر 1397 )
» خوشنویسی ( یکشنبه 18 آذر 1397 )
» سخنان بی‌پرده آزاده نامداری درباره ممنوع‌التصویری‌اش در تلویزیون و اختلافش با فرزاد حسنی ( یکشنبه 18 آذر 1397 )
» خوشنویسی ( شنبه 17 آذر 1397 )
» خوشنویسی ( شنبه 17 آذر 1397 )
درباره ما

سلام عزیزان بازدید کننده
ممنون از اینكه از وبلاك خوشنویسی -هنر- حیدر امیرپور دیدن میفرمائید
باتشکر امیرپور
ایجاد کننده وبلاگ : حیدر امیرپور
banner 240x200px

آمار سایت

کل بازدید ها :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل مطالب :
آخرین بروز رسانی :